تبلیغات
براساس روایتی از امام صادق(ع)، هشتاد و نهمین سوره مبارکه قرآن که در جزء سی ام قرار دارد، مشهور به سوره امام حسین(ع) است.
جواد محدثی نویسنده تونا در کتاب «فرهنگ عاشورا» در این  زمینه نوشته می فرماید:
این سوره (سوره فجر)، در روایت امام صادق (ع) به سوره امام حسین (ع) مشهور است و توصیه شده که در نمازهای واجب و مستحب ، خوانده شود : «اِقْرَؤُا سُورَةَ الفَجِرِ فی فَرائِضِکم وَ نَوافِلِکم ، فَاِنها سُورَةُ الحُسَین (ع) وَ ارْغَبُوا فیها»[1].

و این نام گذاری، جالب است، « چرا که قیام کربلای حسین (ع)، خود انفجار فجری از ایمان و جهاد بود ، در ظلمت شب جور و شرک بنی امیه، و همچنان که با فجر و آغاز روز، حرکت و حیات مردم شروع می شود، با خون حسین (ع) و یارانش در عاشورا، اسلام جانی تازه گرفت و حیاتی مجدد یافت»  در ذیل روایتی از امام صادق (ع) ، علت نام گذاری این سوره به سوره فجر، این بیان شده که سیدالشهداء نفس مطمئنه و راضیه و مرضیه است و یارانش نیز این گونه اند: «فَهُوَ ذُوالنَفسِ المُطمَئِنةِ الراضِیةِ المَرضِیةِ وَ اَصحابُهُ مِن آلِ مُحَمدٍ هُم الراضُونَ عَن اللهِ یومَ القِیامَةِ وَ هُوَ راضٍ عَنهُم»[2].

خداوند درآخر این سوره می فرماید:«یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِی إِلى‏ رَبِّكِ راضِیَةً مَرْضِیَّةً فَادْخُلِی فِی عِبادِی وَ ادْخُلِی جَنَّتِی» براساس روایت و تحلیل فوق مصداق بارز از این آیات امام حسین(ع) است.

«والفجر» که  سوگند  خدای  ازلی است

روشن گر، حقی است که با آل علی است

این سوره به گفته امام صادق علیه السلام

مشهور به سوره «حسین بن علی» است[3].



[1] - سفینة البحار، ج 2، ص: 346.

[2] - عوالم ( امام حسین)، ٌک 98.

[3] - جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، ص:251.