تبلیغات

ضمن عرض تبریک و تهنیت به مناسبت عید نیمه شعبان و ولادت امام زمان(عج)به عموم شیعیان به خصوص به دوستان، بحث غیبت آن حضرت را با دوتا سؤال آغاز می کنم:


گاهی این سؤال مطرح می شود که به چه دلیل امام زمان (عج) از نظر عموم مردم غائب است؟ و چه تناسبی بین خورشید پشت ابر و غیبت امام زمان(عج) و جود دارد؟

الف: پاسخ سؤال اول

اگر بخواهیم پاسخ این دو سؤال را بدهیم لازم است مثال خیلى ساده بزنیم که براى عموم مردم قابل هزم باشد، اگر فرض كنید در  یک شهری، یك خیابانى است كه شهر دارى مى ‏آید و یك لامپ وصل مى‏ كند، بچه ‏هاى شهر باخبر می شوند به خیابان مى‏ آیند و مى‏ گویند در خیابان لامپ آمده است، برویم و بزنیم بشكنیم، از آن پائین یك تیر  یا سنگ به لاپ مى‏ زنند، لاپ را مى‏ شكنند، باز از طرف اداره برق مى ‏آیند یك لامپ دیگر مى ‏زنند، باز لامپ دوم را هم مى ‏زنند می شکنند، اگر یازده لامپ شهرداری دادند اداره برق آوردند نصب کردند و بچه ‏هاى محل و یا مردم محل آمدند شكستند، اما لامپ دوازدهم را شهرداری آماده می کنند ولی مى‏ گویند این مردم هنوز متمدن نشده ‏اند باید به پایشان خار وسنگ برسند و احساس نیاز بكنند و تشنه شوند و وقتى احساس نیاز كردند، تشنه شدند ما برایشان لامپ دوازدهم را می دهیم.

 خداوند  متعال هنگامی یك لامپى را به نام على بن ابیطالب  وصل كرد مردم آمدند تق زدند و شكستند، لامپ دوم به نام هر امامى نصب شد مردم آن را كشتند، خداوند می فرماید: این مردم هنوز متمدن نشدند و آمادگى براى پذیرش شنیدن حق را  در این جهان دهکده پیدا نکردند به همین دلیل نور و وجود امام دوازدهم را از مردم مخفی نگهداشتند و هر زمانی که مردم، احساس تشنگی کردند و نیاز به نور و وجود امام دوازدهم کردند آن وقت است که امام زمان خواهد آمد و یك حكومت واحد جهانى تشكیل خواهد داد، این وعده خداست، قرآن مى‏ فرماید: «وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ؛ اراده و مشیت ما بر این قرار گرفته است كه بر مستضعفین در زمین منت نهیم و آنها را مشمول مواهب خود نمائیم آنها را پیشوایان و وارثین روى زمین قرار دهیم»[1]. «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِم؛ خداوند به كسانى كه از شما ایمان آورده‏اند و اعمال صالح انجام داده‏اند وعده مى‏ دهد كه آنها را قطعا خلیفه روى زمین خواهد كرد، همانگونه كه پیشینیان را خلافت روى زمین بخشید»[2].

ب: پاسخ سؤال دوم

امام زمان(عج) می فرماید: «وَ أَمَّا وَجْهُ‏ الِانْتِفَاعِ‏ بِی فِی غَیْبَتِی فَكَالانْتِفَاعِ بِالشَّمْسِ إِذَا غَیَّبَهَا عَنِ الْأَبْصَارِ السَّحَابُ‏»[3].

وجوهی از شباهت های بین خورشید در پشت ابر و امام زمان(عج) در عصر غیبت:

1- همان گونه که مردم هر آن، در انتظار خارج شدن خورشد از پس ابرها را دارند تا کامل از ظهورش استفاده ببرند، در ایّام غیبت آن حضرت نیز مردم منتظر ظهور و خروج او خوهند بود.

2- منکر وجود حضرت(عج) در عصر غیبت همانند منکر وجود خورشید در پشت ابرها است.

3- همان گونه که خورشید گاهی در مناطقی که هوا اغلب ابری است از پشت ابرها خود را به عدّه ی نشان می دهد و گاهی عدّه ی به محضر امام زمان(عج) شرفیاب می شوند و از وجود او بهره می برند و از این راه وجود آن حضرت برای مردم به اثبات می رسد.

4- همان گون که ابرها خورشید را نابود نمی کنند و تنها مانع رؤیت اویند، غیبت امام زمان(عج) هم تنها مانع رؤیت ایشان است.

5- همان گونه که ابرها کاملا خورشید را نمی پوشاند و نور خورشید به زمان و زمانیان به خصوص به آدمیان می رسد، غیبت هم مانع کامل و تمام برای بهره دهی حضرت نیست، حضرت را نمی بینند ولی از وجود او بهره می برند، توسل یکی از ره های بهره بردن از امام زمان(عج) است.



[1] - سوره قصص، آیه 5.

[2] - سوره نور، آیه 55.

[3] - مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى‏، بحار الأنوار( ط- بیروت)، ج 52، ناشر: دار إحیاء التراث العربی‏، مكان چاپ: بیروت‏، سال چاپ: 1403 ق‏، نوبت چاپ: دوم‏، ص: 92.